Postępowanie egzekucyjne to kluczowy mechanizm polskiego prawa, który pozwala wierzycielom przymusowo dochodzić należności z pomocą komorników sądowych.

To proces sformalizowany, w którym prawa i obowiązki dłużnika oraz wierzyciela ściśle regulują Kodeks postępowania cywilnego i ustawa o komornikach sądowych.

Niniejszy materiał w przejrzysty sposób wyjaśnia role stron, uprawnienia komornika, sposoby egzekucji oraz środki obrony dostępne w toku postępowania.

Fundamenty postępowania egzekucyjnego w polskim systemie prawnym

Egzekucja to przymusowe wykonanie świadczeń pieniężnych lub niepieniężnych, gdy dłużnik nie spełnia ich dobrowolnie.

Podstawy prawne tworzą przepisy Kodeksu postępowania cywilnego oraz – w zakresie egzekucji administracyjnej – ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Regulacje określają zarówno procedurę, jak i środki przymusu, zapewniając ochronę obu stron.

Aby wszcząć egzekucję, wierzyciel musi dysponować tytułem wykonawczym zaopatrzonym w klauzulę wykonalności, a następnie złożyć wniosek do właściwego komornika.

Najczęściej spotykane tytuły wykonawcze to:

  • orzeczenie sądu – prawomocny wyrok lub nakaz zapłaty opatrzony klauzulą,
  • orzeczenie referendarza sądowego – podlegające natychmiastowemu wykonaniu,
  • ugoda sądowa – zawarta przed sądem i zaopatrzona w klauzulę,
  • inne dokumenty ustawowe – np. akt notarialny z oświadczeniem o poddaniu się egzekucji (art. 777 KPC).

Kluczowa jest zasada proporcjonalności – środek egzekucji nie może być bardziej dolegliwy niż to konieczne do zaspokojenia wierzyciela. Równolegle obowiązuje zasada legalności, która wymaga zgodności każdej czynności z przepisami i umożliwia ich zaskarżenie.

Rola komornika sądowego i jego uprawnienia w postępowaniu egzekucyjnym

Komornik działa przy sądzie rejonowym jako bezstronny funkcjonariusz publiczny. Wszczyna postępowanie na wniosek wierzyciela i podstawie tytułu wykonawczego, a po weryfikacji formalnej prowadzi dalsze czynności egzekucyjne.

Najważniejsze uprawnienia komornika obejmują:

  • zajęcie majątku dłużnika – w tym ruchomości, nieruchomości, wynagrodzenia, rachunków bankowych, udziałów, emerytur i rent;
  • licytacje zajętych składników – sprzedaż ruchomości i nieruchomości, a uzyskane środki przeznaczenie na spłatę długu z kosztami;
  • ustalanie majątku – wezwanie do złożenia wykazu majątku oraz kierowanie zapytań do rejestrów i instytucji;
  • wstęp do lokalu i otwarcie – z asystą Policji, gdy dłużnik uniemożliwia czynności;
  • stosowanie wszystkich dopuszczalnych sposobów egzekucji – o ile wierzyciel nie zastrzegł inaczej (co do zasady bez konieczności ich szczegółowego wskazywania).

Odpowiedzialność komornika jest wielotorowa – naruszenia prawa mogą skutkować odpowiedzialnością dyscyplinarną, cywilną (odszkodowawczą) i karną. Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność solidarną wraz z komornikiem.

Rodzaje odpowiedzialności komornika to:

  • dyscyplinarna,
  • odszkodowawcza (cywilna),
  • karna.

Fundamentalne prawa dłużnika w postępowaniu egzekucyjnym

Dłużnik ma zagwarantowane liczne prawa – komornik i wierzyciel muszą je respektować.

Najważniejsze uprawnienia dłużnika to:

  • prawo do informacji – zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, prawo wglądu w tytuł wykonawczy, bieżące informacje o kwocie głównej, odsetkach i kosztach;
  • prawo do reprezentacji – możliwość działania przez pełnomocnika (adwokat, radca prawny, osoby uprawnione);
  • prawo do wnioskowania o raty – propozycja spłaty ratalnej, która może ograniczyć dolegliwość egzekucji;
  • prawo do zaskarżania czynności – skarga na czynności komornika, zażalenia na postanowienia;
  • powództwo przeciwegzekucyjne – żądanie pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części.

Ochrona majątku dłużnika – przedmioty wyłączone spod egzekucji

Prawo wyłącza spod egzekucji rzeczy i świadczenia niezbędne do godnego życia i pracy.

Najważniejsze kategorie wyłączeń to:

  • przedmioty urządzenia domowego – podstawowe wyposażenie, pościel, bielizna i odzież codzienna, odzież służbowa lub niezbędna do pracy;
  • narzędzia pracy – sprzęty i narzędzia konieczne do osobistej pracy zarobkowej (co do zasady z wyłączeniem pojazdów o znacznie przewyższającej wartości);
  • świadczenia społeczne i alimenty – m.in. 800 plus, zasiłek rodzinny, zasiłek dla bezrobotnych, zasiłek pielęgnacyjny, świadczenia alimentacyjne;
  • przedmioty osobiste i kultu – rzeczy niezbędne do nauki, papiery osobiste, odznaczenia, przedmioty służące praktykom religijnym;
  • przedmioty codziennego użytku o niskiej wartości zbywczej – gdy ich sprzedaż byłaby rażąco nieekonomiczna, a mają znaczną wartość użytkową dla dłużnika.

W odniesieniu do wynagrodzenia obowiązują limity potrąceń i kwoty wolne. Wolna od potrąceń jest co do zasady kwota minimalnego wynagrodzenia (po odliczeniach) przy długach niealimentacyjnych. Dla zobowiązań alimentacyjnych można zająć do 60% wynagrodzenia i nie stosuje się kwoty wolnej. W 2026 roku minimalne wynagrodzenie wynosi 4806 zł brutto.

Dla szybkiego porównania limitów potrąceń z wynagrodzenia:

Rodzaj zobowiązania Maksymalne potrącenie Kwota wolna
Niealimentacyjne do 50% wynagrodzenia po odliczeniach tak – do wysokości minimalnego wynagrodzenia netto
Alimentacyjne do 60% wynagrodzenia po odliczeniach nie – kwota wolna nie przysługuje

Obowiązki i uprawnienia wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym

Wierzyciel inicjuje postępowanie – składa wniosek do komornika, dołączając tytuł wykonawczy z klauzulą wykonalności.

Dla sprawnego przebiegu egzekucji wniosek powinien zawierać co najmniej:

  • oznaczenie stron – imię, nazwisko/nazwę, adresy, NIP/PESEL (jeśli znane);
  • dane kontaktowe – numer telefonu i adres e-mail;
  • wskazanie komornika – wraz z ewentualnym oświadczeniem o wyborze komornika;
  • określenie świadczenia – kwota główna, odsetki, koszty, waluta;
  • sposób zapłaty – numer rachunku do przelewu środków;
  • proponowane sposoby egzekucji – jeśli wierzyciel chce je ograniczyć lub wskazać majątek dłużnika;
  • załączniki – tytuł wykonawczy z klauzulą, pełnomocnictwo (jeśli dotyczy);
  • podpis – własnoręczny lub kwalifikowany.

Wierzyciel może zawrzeć z dłużnikiem porozumienie ratalne i wnosić o zawieszenie lub umorzenie postępowania. Ma jednak obowiązek aktywnie je prowadzić – po zawieszeniu powinien w ciągu 6 miesięcy zażądać podjęcia, w przeciwnym razie dojdzie do umorzenia z urzędu.

Koszty i opłaty w postępowaniu egzekucyjnym

Zasadą jest obciążenie kosztami dłużnika – obejmują one m.in. opłatę stosunkową (co do zasady 15% wyegzekwowanego świadczenia) oraz wydatki (doręczenia, biegli). Komornik może żądać zaliczek, które z reguły podlegają rozliczeniu ze ściągniętych kwot.

Podział kosztów w typowych sytuacjach wygląda następująco:

Sytuacja Kto ponosi koszt Uwagi
Skuteczna egzekucja Dłużnik Opłata stosunkowa od wyegzekwowanej kwoty
Bezskuteczna egzekucja (brak majątku) Wierzyciel Pokrywa koszty, niekiedy zaliczki niepodlegające zwrotowi
Umorzenie na wniosek wierzyciela przed wyegzekwowaniem Wierzyciel Możliwa opłata stosunkowa od niewyegzekwowanego świadczenia

Metody egzekucji – zajęcie majątku dłużnika

Najczęściej egzekucję rozpoczyna się od zajęcia rachunku bankowego lub wynagrodzenia, jako rozwiązań szybkich i najmniej dolegliwych. Jeśli są nieskuteczne, komornik kieruje egzekucję do innych składników majątku.

Najważniejsze sposoby egzekucji i ich cechy przedstawia poniższe zestawienie:

Sposób Co podlega Wymogi/ograniczenia Uwagi
Rachunek bankowy Środki na koncie Ochrona środków wyłączonych spod egzekucji Szybkie i efektywne
Wynagrodzenie za pracę Pensja pracownicza Limity potrąceń i kwota wolna Niska uciążliwość
Ruchomości Sprzęt RTV/AGD, pojazdy itd. Możliwe przymusowe otwarcie lokalu Sprzedaż w drodze licytacji
Nieruchomości Domy, mieszkania, działki Co do zasady wymaga odrębnego wniosku wierzyciela Wycena, ogłoszenie, licytacja, sprzedaż
Emerytury i renty Świadczenia ZUS/KRUS Kwoty wolne i limity potrąceń Potrącenia częściowe

Tytuł wykonawczy i procedury wznowienia egzekucji

Jeśli egzekucję umorzono z powodu bezskuteczności, wierzyciel może ją wznowić po ujawnieniu nowego majątku lub źródeł dochodu dłużnika. Wniosek o wszczęcie może mieć treść tożsamą z pierwotnym.

Wykonalność tytułu co do zasady przedawnia się po 6 latach. Każde wszczęcie egzekucji przerywa bieg przedawnienia, więc warto planować wznowienia z uwzględnieniem upływających terminów.

Skargi na czynności komornika i procedury odwoławcze

Skarga na czynności komornika przysługuje na dokonane czynności (np. zajęcie) lub zaniechanie ich dokonania. Termin na wniesienie skargi wynosi 7 dni od czynności (gdy strona była obecna lub zawiadomiona), a w innych wypadkach – od dnia doręczenia zawiadomienia lub powzięcia wiadomości.

Przykładowa ścieżka złożenia skargi wygląda następująco:

  1. Skarga składana jest do komornika, który sporządza uzasadnienie i przekazuje sprawę do sądu rejonowego (chyba że uwzględni skargę w całości).
  2. Pismo powinno wskazywać zaskarżoną czynność, żądanie (uchylenie/zmiana/dokonanie czynności) oraz zawierać uzasadnienie i spełniać wymogi formalne.
  3. Można skorzystać z urzędowego formularza – komornik powinien o nim pouczyć przy pierwszej czynności.

Zażalenie na postanowienia wnosi się co do zasady w terminie 14 dni, niezależnie od sposobu doręczenia.

Powództwa przeciwegzekucyjne i merytoryczna obrona dłużnika

Powództwo opozycyjne (art. 840 KPC) pozwala żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części, gdy dłużnik wykaże, że świadczenie się nie należy (np. zostało spełnione, przedawnione, nie istnieje).

Dłużnik musi uprawdopodobnić podstawy roszczenia (np. brak zdarzenia stanowiącego podstawę nadania klauzuli). Możliwe jest żądanie zabezpieczenia przez zawieszenie egzekucji, jeśli występuje ryzyko nieodwracalnej szkody.

Zawieszenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego

Zawieszenie postępowania wstrzymuje czynności, ale zajęcia pozostają w mocy. Następuje m.in. przy braku zdolności procesowej, śmierci strony, wstrzymaniu wykonania tytułu przez sąd lub po złożeniu wymaganego zabezpieczenia.

Jeśli wierzyciel nie zażąda podjęcia egzekucji w ciągu 6 miesięcy od ustania przyczyny zawieszenia, komornik umorzy postępowanie w całości lub części.

Umorzenie obligatoryjne następuje, gdy:

  • egzekucja należy do organów administracyjnych, a nie sądowych,
  • tytuł wykonawczy utracił moc (uchylenie, pozbawienie wykonalności),
  • występuje oczywista bezskuteczność egzekucji.

Egzekucja z majątku wspólnego małżonków – specjalne zagadnienia

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje z mocy ustawy wspólność majątkowa (chyba że małżonkowie postanowili inaczej). Na podstawie tytułu przeciwko jednemu z małżonków dopuszczalne jest zajęcie rachunku wspólnego oraz ruchomości w majątku wspólnym.

Dalsze czynności co do majątku wspólnego (zwłaszcza egzekucja z nieruchomości) co do zasady wymagają tytułu wykonawczego przeciwko obojgu małżonkom. Jeżeli małżonek sprzeciwi się zajęciu nieruchomości, wierzyciel powinien w ciągu tygodnia wystąpić o nadanie klauzuli przeciwko małżonkowi dłużnika – w przeciwnym razie dojdzie do umorzenia egzekucji z tej nieruchomości.

Odpowiedzialność karna dłużnika za utrudnianie egzekucji

Art. 300 Kodeksu karnego penalizuje działania zmierzające do udaremnienia zaspokojenia wierzyciela (ukrywanie, zbywanie, niszczenie majątku zajętego lub zagrożonego zajęciem). Sankcja wynosi od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.

Odpowiedzialność może objąć także osoby współodpowiedzialne lub zarządzające cudzym majątkiem. Celowe ukrywanie majątku w toku egzekucji grozi odpowiedzialnością karną obok konsekwencji cywilnych.

Rola pełnomocnika w postępowaniu egzekucyjnym

Zarówno wierzyciel, jak i dłużnik mogą działać osobiście lub przez pełnomocnika. Działanie przez pełnomocnika nie wyłącza osobistego udziału strony.

Kto może być pełnomocnikiem i w jakiej formie działa:

  • profesjonalny pełnomocnik – adwokat lub radca prawny (a w określonych sprawach także np. rzecznik patentowy, doradca restrukturyzacyjny);
  • osoba bliska – małżonek, zstępni, wstępni, rodzeństwo, osoby przysposabiające lub przysposobione;
  • pełnomocnictwo – ogólne (na całe postępowanie) lub szczególne (na wybrane czynności), składane w formie dokumentu z podpisem mocodawcy lub wierzytelnym odpisem.