Przedsiębiorcy zmagający się z opóźnieniami w płatnościach mogą skorzystać z ryczałtowej rekompensaty za koszty odzyskiwania należności (40/70/100 euro), przewidzianej w polskim prawie handlowym. Rekompensata przysługuje automatycznie – bez wykazywania faktycznie poniesionych kosztów – o ile spełnione są warunki ustawowe. Poniżej znajdziesz zasady, warunki i praktyczne wskazówki dotyczące jej dochodzenia oraz znaczenia wezwania do zapłaty.
- Fundamentalne zasady rekompensaty za koszty odzyskiwania należności
- Warunki niezbędne do dochodzenia rekompensaty
- System zryczałtowanej rekompensaty i jej wysokość
- Automatyczne prawo do rekompensaty i brak wymogów proceduralnych
- Rola wezwania do zapłaty w procesie dochodzenia rekompensaty
- Zwrot kosztów odzyskiwania należności przekraczających kwotę ryczałtu
- Praktyczne scenariusze i strategiczne zastosowanie rekompensaty
- Ograniczenia i wyjątki od prawa do rekompensaty
- Aspekty księgowe i podatkowe rekompensaty
- Znaczenie odsetek za opóźnienie w kontekście rekompensaty
- Dochodzenie rekompensaty w postępowaniu sądowym
- Wezwanie do zapłaty jako element dowodowy w procesie sądowym
- Przedawnienie roszczenia o rekompensatę
Fundamentalne zasady rekompensaty za koszty odzyskiwania należności
Instrument wprowadzony ustawą z 8 marca 2013 r. (implementującą dyrektywę 2011/7/UE) ma chronić wierzycieli przed skutkami finansowymi opóźnień w transakcjach handlowych.
Art. 10 ustawy przyznaje wierzycielowi prawo do rekompensaty „bez wezwania”, od dnia nabycia prawa do odsetek za opóźnienie. To rozwiązanie ma charakter wyrównawczy (nie penalny): pokrywa uśrednione koszty windykacji.
Uchwała Sądu Najwyższego z 11.12.2015 r. (III CZP 94/15) przesądziła, że kwota 40 euro należy się bez dowodu poniesienia kosztów. Wystarcza sam fakt opóźnienia po stronie dłużnika.
Warunki niezbędne do dochodzenia rekompensaty
Aby skutecznie dochodzić rekompensaty, spełnij następujące przesłanki:
- charakter B2B – przysługuje wyłącznie w transakcjach handlowych między podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą;
- wykonanie świadczenia – wierzyciel musi wykazać spełnienie swojego zobowiązania (dostawa towaru/wykonanie usługi);
- opóźnienie dłużnika – brak zapłaty po terminie umownym lub ustawowym;
- wymagalność i odsetki – roszczenie powstaje od dnia nabycia prawa do odsetek za opóźnienie;
- zakres czasowy – przepisy stosuje się do transakcji zawieranych od 28.04.2013 r.
- uprawnienie w obrocie profesjonalnym – brak zastosowania do relacji przedsiębiorca–konsument (B2C).
Krąg uprawnionych obejmuje m.in.:
- przedsiębiorców w rozumieniu prawa polskiego,
- osoby wykonujące wolne zawody,
- podmioty obowiązane do stosowania Prawa zamówień publicznych,
- oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych,
- przedsiębiorców z państw Unii Europejskiej i EFTA,
- organy administracji publicznej i jednostki sektora finansów publicznych.
System zryczałtowanej rekompensaty i jej wysokość
Poniższa tabela prezentuje progi wartości świadczenia oraz odpowiadającą im kwotę rekompensaty:
| Wartość świadczenia pieniężnego | Wysokość rekompensaty |
|---|---|
| do 5 000 zł | 40 euro |
| powyżej 5 000 zł do 50 000 zł | 70 euro |
| 50 000 zł i więcej | 100 euro |
Równowartość w złotych ustala się według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc wymagalności świadczenia.
Przykład: faktura na 2 500 zł, wymagalność w maju 2021 r.; kurs NBP z ostatniego dnia roboczego kwietnia 2021 r. (4,5654 zł/EUR) → 40 EUR = 182,62 zł.
Rekompensata przysługuje od każdej transakcji, a nie od każdej faktury, chyba że umowa przewiduje płatność częściami, ma charakter ciągły lub w ramach umowy ramowej każda faktura stanowi odrębną transakcję. W orzecznictwie (SA Warszawa, 27.02.2018 r.) przyjęto, że wierzyciel może dochodzić 40 euro od każdej nieopłaconej faktury – o ile odpowiada ona odrębnej transakcji.
Automatyczne prawo do rekompensaty i brak wymogów proceduralnych
Wierzyciel nie musi wysyłać osobnego wezwania do zapłaty, aby naliczyć rekompensatę – prawo powstaje z mocy ustawy „bez wezwania”. Można ją doliczyć już od dnia następującego po terminie płatności.
Sąd Najwyższy podkreślił, że świadczenie to jest wymagalne automatycznie, bez konieczności uprzedniego podejmowania czynności windykacyjnych. W praktyce sądy mogą badać nadużycie prawa w sytuacjach marginalnych (np. jednodniowe opóźnienie, znikoma kwota).
Rola wezwania do zapłaty w procesie dochodzenia rekompensaty
Mimo że rekompensata przysługuje bez wezwania, wezwanie do zapłaty ma duże znaczenie praktyczne i dowodowe (ułatwia polubowne zakończenie sporu i późniejsze postępowanie sądowe).
W wezwaniu do zapłaty powinny znaleźć się następujące elementy:
- dane stron – nazwy/imiiona i nazwiska oraz adresy siedziby/zamieszkania;
- data i miejsce – moment i lokalizacja sporządzenia pisma;
- tytuł – „wezwanie do zapłaty”, „przedsądowe wezwanie do zapłaty” lub „ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty”;
- podstawa prawna – wskazanie tytułu roszczenia (umowa/faktura) i przepisów;
- żądanie – jednoznaczne wezwanie do zapłaty;
- kwota, sposób i termin – precyzyjna suma, numer rachunku i termin uregulowania;
- konsekwencje braku zapłaty – odsetki, rekompensata, skierowanie sprawy do sądu.
Wezwanie powinno wskazywać także rekompensatę (40/70/100 euro) oraz odsetki. Dla przejrzystości warto rozbić należność na: kwotę główną, odsetki i rekompensatę.
Zwrot kosztów odzyskiwania należności przekraczających kwotę ryczałtu
Jeśli realne koszty windykacji przewyższają ryczałt, wierzyciel może żądać zwrotu nadwyżki w „uzasadnionej wysokości” (art. 10 ust. 2) – po wykazaniu, że zostały poniesione i były celowe.
Najczęściej chodzi o wydatki takie jak:
- korespondencja i kontakt – listy, połączenia, e-maile, SMS-y;
- usługi prawne – konsultacje, sporządzenie pism, reprezentacja przed sądem;
- koszty egzekucyjne – opłaty komornicze i manipulacyjne;
- windykacja zewnętrzna – prowizje firm windykacyjnych;
- koszty operacyjne – biurowe, druku, podróży.
Gdy koszty przekroczą 40 euro, należy – zgodnie z art. 455 k.c. – wezwać dłużnika do zapłaty tych kosztów, wykazując ich poniesienie i racjonalność. Sąd może je zasądzić w całości, części lub oddalić.
Praktyczne scenariusze i strategiczne zastosowanie rekompensaty
Kiedy warto naliczać rekompensatę – a kiedy rozważyć inną strategię:
- wielu dłużników lub wiele faktur – doliczenie rekompensaty do każdej niespłaconej faktury zwiększa presję i bywa skuteczniejsze niż szybkie pozywanie;
- drobne zaległości i windykacja pozasądowa – 40 euro często motywuje do zapłaty i nie generuje dodatkowych kosztów po stronie wierzyciela;
- spór sądowy przy niskiej wartości – doliczenie rekompensaty podnosi wartość przedmiotu sporu i opłaty; gdy suma opłat i zastępstwa przewyższy korzyść, lepiej rozważyć negocjacje lub łączenie roszczeń.
Ograniczenia i wyjątki od prawa do rekompensaty
Pamiętaj o kluczowych ograniczeniach i wyjątkach:
- brak zastosowania w B2C – rekompensata dotyczy tylko transakcji handlowych między profesjonalistami;
- nieważność klauzul ograniczających – postanowienia wyłączające art. 10 są bezskuteczne (art. 12 ust. 2);
- nadużycie prawa – sąd może odmówić zasądzenia przy marginalnych opóźnieniach lub rażąco niecelowych działaniach wierzyciela;
- zakaz zbycia roszczenia – od 1.01.2020 r. roszczenie o rekompensatę nie może być przeniesione (art. 10 ust. 4).
Przykładowa klauzula umowna, która jest niedopuszczalna:
„Zleceniobiorca zrzeka się wszelkich roszczeń wynikających z treści art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych”.
Aspekty księgowe i podatkowe rekompensaty
Rekompensatę dokumentuje się notą obciążeniową (nie fakturą VAT). Poniżej kluczowe zasady ujęcia i opodatkowania:
- udokumentowanie – nota obciążeniowa jako dowód księgowy obciążenia dłużnika;
- ujmowanie po stronie dłużnika – np. Wn 76-1 „Pozostałe koszty operacyjne”, Ma 28 „Odpisy aktualizujące wartość należności”;
- ujmowanie po stronie wierzyciela – np. Wn 20 „Rozrachunki z odbiorcami”, Ma 28 „Odpisy aktualizujące wartość należności”;
- podatek dochodowy – u wierzyciela to przychód podatkowy w dacie otrzymania (art. 12 ust. 3e updop, art. 14 ust. 1i updof); u dłużnika może stanowić KUP, jeśli dotyczy transakcji handlowych i jest uregulowana zgodnie z prawem;
- VAT – poza zakresem VAT dla pierwotnego wierzyciela; nota nie wpływa na rejestry VAT, wykazuje się ją w KPiR jako pozostałe przychody/koszty.
U wierzyciela kwoty rekompensat ujmuje się jako pozostałe przychody operacyjne (art. 3 ust. 1 pkt 32 uor).
Znaczenie odsetek za opóźnienie w kontekście rekompensaty
Prawo do rekompensaty powstaje wraz z prawem do odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych (art. 7 ustawy) – bez wezwania, od dnia wymagalności do dnia zapłaty.
Dla 2025 r. wysokości odsetek w transakcjach handlowych przedstawiają się następująco:
| Typ podmiotu | Wzór | Stawka od 01.01.2025 | Stawka od 01.07.2025 |
|---|---|---|---|
| Podmiot publiczny będący podmiotem leczniczym | stopa referencyjna NBP + 8 pp | 13,75% | 13,25% |
| Podmiot inny niż publiczny będący podmiotem leczniczym | stopa referencyjna NBP + 10 pp | 15,75% | 15,25% |
Odsetki i rekompensata powstają automatycznie wraz z opóźnieniem dłużnika.
Dochodzenie rekompensaty w postępowaniu sądowym
Roszczenie o rekompensatę należy wyraźnie zgłosić w pozwie – zwykle łącznie z należnością główną i odsetkami. Kwota rekompensaty powiększa wartość przedmiotu sporu (ma to wpływ na opłatę sądową).
Utrwalone orzecznictwo (m.in. SN) potwierdza, że 40 euro przysługuje bez wykazywania poniesionych kosztów; wierzyciel wykazuje opóźnienie i wykonanie świadczenia.
Wezwanie do zapłaty jako element dowodowy w procesie sądowym
Sama nota obciążeniowa zwykle nie wystarczy – warto dołączyć formalne wezwanie obejmujące należność główną, odsetki i rekompensatę. Dowód doręczenia pomaga ustalić bieg terminów i dobrą wiarę wierzyciela w dążeniu do ugody.
Przedawnienie roszczenia o rekompensatę
Roszczenie o rekompensatę przedawnia się co do zasady z upływem terminu właściwego dla roszczenia głównego (art. 118 k.c.), najczęściej po 3 latach od wymagalności. Brak działań przerywających bieg (wezwanie, pozew) skutkuje utratą możliwości dochodzenia.